Ο Ιωάννης Δημητροκάλλης, Γραμματέας της Συμμαχίας Ελλήνων, διετέλεσε Εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Βουλευτών στην Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής σε δεκάδες κρίσιμες συνεδριάσεις του σώματος. Μαζί με τους βουλευτές Γεώργιο Μανούσο και Διονύσιο Βαλτογιάννη – συνιδρυτές της Συμμαχίας – εκπροσωπούν τον Ελληνικό λαό στο κοινοβούλιο επί 4 συναπτά έτη και υπηρετούν απαρέγκλιτα τους θεσμούς και το Δημοκρατικό πολίτευμα. Διατηρούν άμεμπτη κοινοβουλευτική παρουσία με πλήθος ομιλιών, παρεμβάσεων και κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, καθώς και με την κατάθεση κρίσιμων Προτάσεων Νόμου για όλα τα μείζονα θέματα που απασχολούν τους Έλληνες πολίτες. Ουδείς παράγων τόλμησε να αμφισβητήσει την απόλυτη προσήλωση των βουλευτών και του κόμματος στην Δημοκρατία και στην νομιμότητα. Σε αντίθεση με το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, που πολλοί υπουργοί, βουλευτές και στελέχη του είναι υπόδικοι και κατάδικοι για σοβαρά αδικήματα, παρ’ όλα αυτά συμμετέχουν κανονικά στις εκλογικές λίστες και στην κοινοβουλευτική του ομάδα.
Η τελεσίδικη απόφαση της Δικαιοσύνης που δικαιώνει την Συμμαχία
Με βάση τις ομόφωνες αποφάσεις δύο ανώτερων δικαστηρίων (Μονομελούς και Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών) οι βουλευτές Δημητροκάλλης, Μανούσος και Βαλτογιάννης είναι αδύνατο να χαρακτηριστούν «αχυράνθρωποι» ή να υποτεθεί ότι δέχονται εντολές από οποιονδήποτε δήθεν «υποκρυπτόμενο αρχηγό».
Στην πρότασή της, στις 10 Φεβρουαρίου 2026, η αρμόδια Εισαγγελέας Εφετών ανέφερε ότι οι συγκεκριμένοι βουλευτές δεν λάμβαναν εντολές από κανένα πολιτικό πρόσωπο. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων έκανε ομόφωνα δεκτή αυτή την πρόταση δικαιώνοντας απόλυτα και τελεσίδικα τα ιδρυτικά στελέχη της Συμμαχίας Ελλήνων.
Το Τριμελές Εφετείο ως ανώτερο ποινικό δικαστήριο προέβη σε μια εξαντλητική, πολύμηνη αποδεικτική διαδικασία με μάρτυρες που εξετάστηκαν κατ’ αντιπαράσταση και με πλήρη έρευνα του συνόλου του αποδεικτικού υλικού. Μπήκε στην ουσία της υπόθεσης, εξέτασε όλα τα έγγραφα και τις μαρτυρικές καταθέσεις και αποφάνθηκε ομόφωνα ότι δεν υπήρχε καθοδήγηση ή έλεγχος των βουλευτών από το κανένα άλλο πολιτικό πρόσωπο.
Η επίκληση προγενέστερης απόφασης του Εκλογοδικείου για την έκπτωση άλλων βουλευτών αφορά αποκλειστικά και μόνο έτερο πολιτικό κόμμα (δηλαδή διαφορετικό νομικό πρόσωπο) και δεν επηρεάζει επ’ ουδενί την Συμμαχία Ελλήνων. Οι βουλευτές Δημητροκάλλης, Μανούσος και Βαλτογιάννης διαθέτουν δύο ομόφωνες αποφάσεις ανώτερων δικαστηρίων, που αποδεικνύουν ότι είναι αυτόνομες και πλήρως ανεξάρτητες πολιτικές προσωπικότητες.
Οι εν λόγω κρίσιμες και βαρυσήμαντες αποφάσεις της Δικαιοσύνης (του Μονομελούς και Τριμελούς Εφετείου Αθηνών) αποτελούν ισχυρότατο όπλο και ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) και αλλάζουν πλήρως όλα τα δεδομένα ενόψει των επόμενων εκλογών, καθώς ο αποκλεισμός του κόμματος με την κατηγορία της «κρυφής ηγεσίας» καθίσταται νομικά αδύνατος, ακόμα και αν υπάρξει επίσημη και δημόσια στήριξη από οποιονδήποτε Έλληνα πολίτη.
Η στήριξη δεν είναι ποινικό αδίκημα: Όπως ξεκαθάρισε η Εισαγγελέας του Εφετείου στην πρόταση που το Δικαστήριο απεδέχθη ομόφωνα, η δημόσια στήριξη ενός πολιτικού κόμματος αποτελεί δικαίωμα έκφρασης και δεν συνιστά «διοίκηση» ή «πραγματική ηγεσία» του κόμματος. Ο Άρειος Πάγος δεν έχει κανένα νόμιμο έρεισμα να αποκλείσει την Συμμαχία Ελλήνων, καθώς μία τέτοια απόφαση θα παραβίαζε κατάφωρα το Σύνταγμα και την πρόσφατη ετυμηγορία της Δικαιοσύνης. Το γεγονός αυτό ενισχύεται έτι περαιτέρω από την Έκθεση του Ο.Α.Σ.Ε. για τις ελληνικές εκλογές, η οποία καταγγέλλει με τον πλέον εμφατικό τρόπο τους αποκλεισμούς πολιτικών κομμάτων.
Η έκθεση-κόλαφος του Ο.Α.Σ.Ε. ενάντια στους αποκλεισμούς κομμάτων
Όταν ένας διεθνής οργανισμός όπως το γραφείο ODIHR του ΟΑΣΕ, χρησιμοποιεί στην επίσημη έκθεσή του ορολογία-καταπέλτη, όπως:
– «υπονόμευση των αρχών του Κράτους Δικαίου»
– «άσκηση κρατικής πίεσης στο δικαστικό σώμα»
– «στέρηση πραγματικής δημόσιας διαβούλευσης και πολιτικής συναίνεσης»
– «κίνδυνο αυθαίρετης εφαρμογής διατάξεων»
και προπαντός όταν προβαίνει σε:
– «συστάσεις ότι οι περιορισμοί που επιβάλλονται στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι θα πρέπει να περιορίζονται στο ελάχιστο»
Τότε καθίσταται προφανές ότι κάθε απόπειρα εκλογικού αποκλεισμού της Συμμαχίας Ελλήνων θα οδηγήσει σε σκληρές καταδίκες από τα αρμόδια διεθνή δικαστήρια και σε αποκλεισμό της χώρας από κρίσιμους ευρωπαϊκούς πόρους. Αυτό ακριβώς συνέβη σε ανάλογες περιπτώσεις κατά της Ουγγαρίας και την Πολωνίας, που υπέστησαν σοβαρές οικονομικές κυρώσεις με βάση τον Μηχανισμό Αιρεσιμότητας για το Κράτος Δικαίου. Και εκεί οι ευρωπαϊκοί θεσμοί χρησιμοποίησαν τα πορίσματα του ΟΑΣΕ για τις εκλογές ως τεκμήρια που αποδείκνυαν τη «συστημική κατάλυση του κράτους δικαίου» και την «άλωση των δημοκρατικών θεσμών».
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ο Άρειος Πάγος είναι αδύνατο να αγνοήσει τις αιτιάσεις του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη, καθώς και τις απόλυτα τεκμηριωμένες αποφάσεις δύο ανώτερων ποινικών δικαστηρίων και να φτάσει στο σημείο να επιβάλει οποιοδήποτε μέτρο αποκλεισμού εις βάρος της Συμμαχίας Ελλήνων. Σε αυτή την περίπτωση θα επιβεβαιώσει απόλυτα την σφοδρή κριτική του ΟΑΣΕ, που τεκμηρίωσε ότι αυτού του είδους οι αποκλεισμοί δεν βασίζονται στο κράτος δικαίου, αλλά σε ad hoc πολιτικές αποφάσεις. Τότε η διεθνής καταδίκη της χώρας θα είναι προδιαγεγραμμένη.
