Πριν από δυόμιση χρόνια, εξελίχθηκε ενας ανεπανάληπτος άθλος. Ένα κατά γενική ομολογία άγνωστο κόμμα σε μόλις δυο εβδομάδες εκτινάχθηκε στο 4.68% και μπήκε στην Βουλή σαν το 5ο κόμμα της Εθνικής Αντιπροσωπείας. Δυστυχώς, η συνέχεια -με τα γνωστά επεισόδια- δεν ήταν ανάλογη και μολονότι υπήρξα και εγώ κομμάτι αυτής της προσπάθειας θα ήθελα σήμερα, από αυτό εδώ το βήμα, να δώσω λίγο φως στον ιστορικό του μέλλοντος σκιαγραφώντας στο μέτρο του δυνατού, την νομική σκοπιά του «Φακέλου των Σπαρτιατών» και ενόσω βρίσκεται σε εξέλιξη η δίκη μας για το αδίκημα της «εξαπάτησης εκλογέων» σε δεύτερο βαθμό. 

Δηλώνω αθώος και δεν φοβάμαι, όποια και αν είναι η απόφαση στην δίκη αυτή έχω την συνείδηση μου ήσυχη και το μέτωπο μου καθαρό. Για το μόνο πράγμα που λυπάμαι και στενοχωριέμαι πραγματικά, είναι για τους 243.000 ανθρώπους που απογοητεύσαμε. Για αυτό όμως, έχουμε χρόνο να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να επανορθώσουμε εν ευθέτω χρόνο. Πάμε όμως να τα πιάσουμε ένα-ένα από την αρχή..