Τα τελευταία χρόνια και ειδικά από την εποχή των μνημονίων και μετά, η χώρα μας αλλά και ολόκληρος ο πλανήτης
μαστίζονται από συνεχείς κρίσεις που συμβάλλουν στην διαρκή αγωνία των πολιτών για το μέλλον, αυξάνουν τους στρεσογόνους παράγοντες και μεγαλώνουν τις κοινωνικές ανισότητες.
Έτσι λοιπόν, μετά την οικονομική κρίση του 2008, ήρθε η υγειονομική κρίση (βλέπε Covid-19), ακολούθως ήρθε η ενεργειακή κρίση με τις αναταραχές σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή και προσφάτως βεβαίως η στεγαστική κρίση που θα ασχοληθούμε στο παρόν άρθρο. Δεν εξαιρώ φυσικά και την... κλιματική κρίση που αποτελεί το μόνιμο άλλοθι των συστημικών κομμάτων εξουσίας, με το οποίο εφαρμόζουν μια σειρά από πολιτικές όπως η δήθεν πράσινη μετάβαση (με χιλιάδες στρέμματα δασών να καίγονται κάθε χρόνο) και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (με εκατοντάδες ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά πάνελ να "κοσμούν" τα βουνά και τις κοιλάδες μας).