Στρατηγική Αυτάρκειας & Δικαιοσύνης
Ο πρωτογενής τομέας είναι υπόθεση εθνικής ασφάλειας, δημογραφικής αντοχής και περιφερειακής ζωής. Θέλουμε τη χώρα όρθια και αυτάρκη στα βασικά αγαθά, με ελληνική γη σε ελληνικά χέρια, δίκαιο εισόδημα στον παραγωγό και μεταποίηση που κρατά την υπεραξία εντός Ελλάδος.
Α. Αρχές πολιτικής
Η γη, το νερό, οι σπόροι και η κτηνοτροφία είναι στρατηγικές υποδομές του Έθνους.
Προτεραιότητα στην ελληνική ιδιοκτησία γης και στην υπεράσπιση της τοπικής παραγωγής από αθέμιτες πρακτικές.
Κεντρικός, ρεαλιστικός εθνικός σχεδιασμός: παραγωγή → μεταποίηση → διάθεση → εξαγωγές.
Σύνδεση αγροτικής πολιτικής με δημογραφική πολιτική: κίνητρα εγκατάστασης νέων οικογενειών στην ύπαιθρο.
Β. Σύγχρονη διάγνωση
Δεκαετίες αποδιάρθρωσης και εισαγωγικής εξάρτησης έπληξαν την αυτάρκεια, συμπίεσαν
το γεωργικό εισόδημα και άδειασαν την ύπαιθρο.
Οι αστοχίες της αγοράς, οι διεθνείς κρίσεις, η ενεργειακή αστάθεια και τα ακραία
καιρικά φαινόμενα επιβάλλουν θωράκιση παραγωγής με ανθεκτικότητα, τεχνολογία και
καθαρές γραμμές ευθύνης.
Γ. Στρατηγικοί άξονες
- Αυτάρκεια σε σιτηρά, γάλα, κρέας, ζωοτροφές και βασικά οπωροκηπευτικά.
- Ελληνική μεταποίηση ώστε η υπεραξία να μένει εδώ.
- Δίκτυα διάθεσης με διαφάνεια – τέλος στις ελληνοποιήσεις.
- Νέοι αγρότες και επαναπατρισμός τεχνογνωσίας.
- Ύδωρ & κλίμα: έργα μικρής/μεσαίας κλίμακας για ανθεκτικότητα.
- Ψηφιακός μετασχηματισμός που μειώνει κόστος και γραφειοκρατία.
Δ. Μέτρα πολιτικής (πυρήνας)
Προστασία ελληνικής γης: ρύθμιση αγροτικών δανείων με ευθύνη κράτους· απαγόρευση μεταβίβασης αγροτικής γης σε μη Έλληνες πολίτες.
Δίκαιη φορολογία: αφορολόγητο γεωργικού εισοδήματος έως 10.000€· σταθερός συντελεστής 9% πέραν αυτού.
Κόστος ενέργειας: ειδικό αγροτικό τιμολόγιο ρεύματος/πετρελαίου συνδεδεμένο με πραγματική παραγωγικότητα.
Τέλος στις ελληνοποιήσεις: καθολική ιχνηλασιμότητα παρτίδων (QR/GS1) και διασύνδεση ελέγχων με τελωνεία–ΕΦΕΤ.
Παραγωγικός χάρτης ανά Περιφέρεια για στοχευμένη αυτάρκεια και εγγυημένη διάθεση κρίσιμων προϊόντων.
Παραγωγός Πολίτης: αγορές παραγωγού, μόνιμα αγρο-“malls στις πόλεις, συμβάσεις με δήμους/φορείς.”
Μεταποίηση: κίνητρα για μικρές/μεσαίες μονάδες τυποποίησης, ψυκτικές αλυσίδες, ελληνική συσκευασία.
Νέοι αγρότες: επιδότηση πρώτης εγκατάστασης, ασφαλιστικές ελαφρύνσεις, στεγαστική ενίσχυση σε αγροτικούς οικισμούς.
Έλληνες εργάτες γης: στοχευμένη επιδότηση ημερομισθίου και κατάρτιση.
Εξαγωγές με σχέδιο: κρατικά συμφωνημένα ράφια στο εξωτερικό, ενιαίο «Brand Ελληνικής Διατροφής».
Τουρισμός & παραγωγή: ψηφιακή σήμανση επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν τοπικά προϊόντα, σύνδεση με ΠΟΠ/ΠΓΕ.
Συνεταιρισμοί νέου τύπου: πολυμετοχικά σχήματα μόνο με παραγωγούς, επαγγελματικό management.
Αλιεία & νησιωτικότητα: εκσυγχρονισμός λιμένων/καταφυγίων, ζώνες ανάπαυλας κατά της υπεραλίευσης, κοινοτικές υποδομές.
Ψηφιακή γεωργία: «κουπόνια AgriTech» για αισθητήρες/τηλεμετρία/λογισμικά ακριβείας και εκπαιδεύσεις πεδίου.
Ύδωρ: δίκτυο μικρών φραγμάτων–ταμιεύσεων–λιμνοδεξαμενών & ανακύκλωσης νερού· έξυπνη άρδευση.
Ζωοτροφές & κτηνοτροφία: αύξηση εγχώριων πρωτεϊνούχων ψυχανθών, βελτίωση βοσκοϊκανότητας, εγχώριοι γεννήτορες.
Ασφάλιση παραγωγής: εκσυγχρονισμός ΕΛΓΑ με δορυφορικά δεδομένα και παραμετρικές αποζημιώσεις.
Κυκλική οικονομία: μονάδες διαχείρισης αποβλήτων.
Σπόροι & βιοποικιλότητα: τράπεζες σπόρων, συμβόλαια παραγωγής πολλαπλασιαστικού υλικού με Έλληνες παραγωγούς· απαγόρευση ΓΤΟ καλλιεργειών.
Εκπαίδευση: σύντομα πρακτικά σεμινάρια ανά καλλιέργεια και ψηφιακά δημοπρατήρια χωρίς υποχρεωτική φυσική μεταφορά.
Δημόσιες προμήθειες υπέρ ελληνικών προϊόντων: σχολεία, νοσοκομεία, Ένοπλες Δυνάμεις.
Ταμείο Αγροτικής Ανθεκτικότητας: στρατηγικά αποθέματα τροφίμων/ζωοτροφών και ταχεία στήριξη σε κρίσεις.
Αθέμιτες πρακτικές: πλαφόν στις αδικαιολόγητες υπερχρεώσεις μεσαζόντων, ρήτρες έγκαιρης πληρωμής παραγωγών.
Αγροτουρισμός & κοινοτικές οικονομίες: κοινοτικά καταστήματα τοπικών προϊόντων σε τουριστικές ζώνες.
Αγρο-ενέργεια: μικρές αγροτικές ΑΠΕ και αγροβολταϊκά που δεν αφαιρούν καλλιεργήσιμη γη, με προτεραιότητα αυτοπαραγωγής (net-metering).
Κάρτα Καταναλωτή «Επιλέγω Ελληνικά» με επιστροφή μέρους της αξίας αγοράς σε προϊόντα επαληθευμένης ελληνικής προέλευσης.
Εθνικά Πρότυπα Ποιότητας για βασικά τρόφιμα με καθαρή σήμανση ανώτερων προδιαγραφών (πέραν των ελαχίστων της ΕΕ).
Ε. Ειδικές μεριμνήσεις
Ορεινές & νησιωτικές περιοχές: μεταφορικό ισοδύναμο, στοχευμένες ενισχύσεις.
Γυναίκες & οικογένεια στην αγροτική οικονομία: βρεφονηπιακή μέριμνα σε αγροτικούς
οικισμούς.
Διασπορά: πρόγραμμα «Επιστρέφω στη Γη» για Έλληνες του εξωτερικού με εμπειρία σε AgriTech/μεταποίηση.
ΣΤ. Δείκτες επιτυχίας (4ετία)
Μείωση ελλείμματος αγροτοδιατροφικού ισοζυγίου κατά 50%.
Αύξηση εγχώριας παραγωγής σε σιτηρά/ζωοτροφές > +25%.
Τουλάχιστον +30% ελληνικά προϊόντα στις δημόσιες προμήθειες.
+25% νέοι παραγωγοί και νέες μονάδες μεταποίησης.
Κάλυψη > 60% καλλιεργήσιμων εκτάσεων με λύσεις ακριβείας/αισθητήρων.
Συμπέρασμα – Εθνική Αναγέννηση μέσα από την Παραγωγή
Το πρόγραμμα για τον πρωτογενή τομέα συνιστά μια συνολική στρατηγική εθνικής αυτάρκειας, δικαιοσύνης και αξιοπρέπειας του παραγωγού. Δεν περιορίζεται σε τεχνοκρατικές ρυθμίσεις· είναι όραμα εθνικής ανασυγκρότησης που επαναφέρει τη γη, τον άνθρωπο και την εργασία στο επίκεντρο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Η παραγωγή γίνεται πατριωτική πράξη: η γη παραμένει σε ελληνικά χέρια, ο πλούτος παράγεται και μένει στην Ελλάδα, η ύπαιθρος ξαναζωντανεύει με νέες οικογένειες και σύγχρονη τεχνολογία.
Με δίκαιη φορολογία, καθαρούς κανόνες αγοράς και αξιοποίηση της καινοτομίας, ο αγρότης ξαναγίνεται πρωταγωνιστής της εθνικής οικονομίας.
Η «Συμμαχία Ελλήνων» προτάσσει έναν ρεαλιστικό, αλλά βαθιά πατριωτικό στόχο:
Μια Ελλάδα αυτάρκη στα τρόφιμα, δίκαιη στους παραγωγούς και ισχυρή στις κρίσεις.
Μια Ελλάδα που παράγει, εξάγει και στηρίζεται ξανά στις δικές της δυνάμεις.