«Φάκελος Σπαρτιάτες: Tα θεσμικά παράδοξα και οι ευρωπαϊκές προεκτάσεις μιας βαθιάς κρίσης δημοκρατίας» [Άρθρο Γ.Μανούσου]

Πριν από δυόμιση χρόνια, εξελίχθηκε ενας ανεπανάληπτος άθλος. Ένα κατά γενική ομολογία άγνωστο κόμμα σε μόλις δυο εβδομάδες εκτινάχθηκε στο 4.68% και μπήκε στην Βουλή σαν το 5ο κόμμα της Εθνικής Αντιπροσωπείας. Δυστυχώς, η συνέχεια -με τα γνωστά επεισόδια- δεν ήταν ανάλογη και μολονότι υπήρξα και εγώ κομμάτι αυτής της προσπάθειας θα ήθελα σήμερα, από αυτό εδώ το βήμα, να δώσω λίγο φως στον ιστορικό του μέλλοντος σκιαγραφώντας στο μέτρο του δυνατού, την νομική σκοπιά του «Φακέλου των Σπαρτιατών» και ενόσω βρίσκεται σε εξέλιξη η δίκη μας για το αδίκημα της «εξαπάτησης εκλογέων» σε δεύτερο βαθμό. 

Δηλώνω αθώος και δεν φοβάμαι, όποια και αν είναι η απόφαση στην δίκη αυτή έχω την συνείδηση μου ήσυχη και το μέτωπο μου καθαρό. Για το μόνο πράγμα που λυπάμαι και στενοχωριέμαι πραγματικά, είναι για τους 243.000 ανθρώπους που απογοητεύσαμε. Για αυτό όμως, έχουμε χρόνο να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να επανορθώσουμε εν ευθέτω χρόνο. Πάμε όμως να τα πιάσουμε ένα-ένα από την αρχή.. 

Γιατί Εθνικιστές και όχι απλά Πατριώτες [Άρθρο του Γ.Μανούσου]

 
Αφορμή για το συγκεκριμένο κείμενο υπήρξε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε –πού αλλού;– στην Εφημερίδα των Συντακτών (27/10/2025), λίγες μόλις ώρες πριν την Εθνική μας Εορτή, με τίτλο: «Ο εθνικισμός δεν είναι πατριωτισμός», υπογεγραμμένο από τον κ. Τάσο Τσακίρογλου.

Λειτουργική -και τυπική- Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης – Η ωμή αλήθεια [Άρθρο του Γ.Μανούσου]

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, γινόμαστε μάρτυρες μιας συστηματικής και διαρκούς παραβίασης της θεμελιώδους αρχής της διάκρισης των εξουσιών. Είτε με άμεσο είτε με έμμεσο τρόπο, η εκτελεστική εξουσία φαίνεται να έχει θέσει υπό την επιρροή της τη δικαστική, αλλοιώνοντας την έννοια της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και διαβρώνοντας τη Δημοκρατία στον πυρήνα της.

Στεγαστική κρίση ώρα μηδέν [Άρθρο του Γ.Μανούσου]

 Τα τελευταία χρόνια και ειδικά από την εποχή των μνημονίων και μετά, η χώρα μας αλλά και ολόκληρος ο πλανήτης μαστίζονται από συνεχείς κρίσεις που συμβάλλουν στην διαρκή αγωνία των πολιτών για το μέλλον, αυξάνουν τους στρεσογόνους παράγοντες και μεγαλώνουν τις κοινωνικές ανισότητες. 

Έτσι λοιπόν, μετά την οικονομική κρίση του 2008, ήρθε η υγειονομική κρίση (βλέπε Covid-19), ακολούθως ήρθε η ενεργειακή κρίση με τις αναταραχές σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή και προσφάτως βεβαίως η στεγαστική κρίση που θα ασχοληθούμε στο παρόν άρθρο. Δεν εξαιρώ φυσικά και την... κλιματική κρίση που αποτελεί το μόνιμο άλλοθι των συστημικών κομμάτων εξουσίας, με το οποίο εφαρμόζουν μια σειρά από πολιτικές όπως η δήθεν πράσινη μετάβαση (με χιλιάδες στρέμματα δασών να καίγονται κάθε χρόνο) και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (με εκατοντάδες ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά πάνελ να "κοσμούν" τα βουνά και τις κοιλάδες μας). 


Άμεση Δημοκρατία – Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη – Συνταγματικό Δικαστήριο [Άρθρο του Γ.Μανούσου]

 

Αντιπροσωπευτική (όπως έχουμε τώρα) ή Άμεση Δημοκρατία;

Έχουμε Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και για ποιον λόγο δεν υπάρχει συνταγματικό δικαστήριο στην Ελλάδα; 

Σε αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε περιληπτικά και εύληπτα, ώστε να μπορείτε και εσείς να αντιληφθείτε ποιοι είμαστε και τι ακριβώς πιστεύουμε.