Υπογεννητικότητα: Ένα φαινόμενο που είναι ήδη μπροστά μας

Τα τελευταία χρόνια, όπως παρατηρούμε, έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητό το γεγονός ότι οι γεννήσεις στην Ελλάδα έχουν σημειώσει κατακόρυφη πτώση. Το βλέπουμε καθημερινά, ούτως ή άλλως, έξω στον δρόμο, στα μαγαζιά, στις δημόσιες υπηρεσίες.

Θα παρατηρήσουμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι άνω των 55 έως και 80 ετών, ενώ την ίδια στιγμή οι αντίστοιχες ηλικίες από 20 έως και 40 ετών μάς δίνουν μια διακριτή αίσθηση ότι σιγά σιγά μειώνονται ή χάνονται. Αυτό ουσιαστικά μοιάζει με ένα αγκάθι στην ελληνική κοινωνία, το οποίο δεν προκαλεί καθόλου πόνο. Ακόμα τουλάχιστον!

Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να παραδεχτούμε το γεγονός ότι οι Έλληνες πλέον, ως λαός και ως έθνος, δεν κάνουμε οικογένεια και παιδιά. Και τα αίτια είναι πολύ περισσότερα από όσα μπορούμε να φανταστούμε: χαμηλοί μισθοί, υψηλά ενοίκια σπιτιών, χαμηλά επιδόματα, αυξήσεις τιμών στα σουπερμάρκετ.

Γενικά, οι συνθήκες στην Ελλάδα για να κάνεις μια οικογένεια μοιάζουν περισσότερο με μια φυλακή, έναν καθημερινό Γολγοθά, παρά με κάτι όμορφο και αναζωογονητικό για το έθνος της Ελλάδας.

Βέβαια, γι’ αυτό το πράγμα δεν φταίνε οι γυναίκες ούτε οι άνδρες. Και το αναφέρω αυτό γιατί εκεί έξω ακούμε συχνά πολλές φωνές που ρίχνουν τις ευθύνες στις γυναίκες, ρίχνοντας ανάθεμα στον φεμινισμό για την ανεξαρτησία που έδωσε στις γυναίκες. Εγώ, από προσωπική μου άποψη, απορρίπτω αυτή τη λογική. Και την απορρίπτω διότι εκεί έξω υπάρχουν πολλές γυναίκες που θέλουν να κάνουν παιδιά και οικογένεια. Το έχουν ως όνειρο, κι ας μην το παραδέχονται ανοιχτά.

Γιατί, εδώ που τα λέμε, πολλοί Έλληνες θέλουμε να κάνουμε οικογένεια, να φέρουμε ένα παιδί στον κόσμο, ρε φίλε! Είναι στη φύση μας, είναι ριζωμένο στο ελληνικό DNA μας να φτιάξουμε μια νέα, υγιή, πατριαρχική οικογένεια, βασισμένη πάνω στο τρίπτυχο «Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια». Και φυσικά στον σεβασμό ανάμεσα στον άνδρα, στη γυναίκα και στο παιδί. Αλλά, όπως προανέφερα, οι συνθήκες και οι καταστάσεις αποτελούν το μεγαλύτερο εμπόδιο για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου και πρέπει να λυθούν όσο γίνεται γρηγορότερα, πριν φτάσουμε στο σημείο χωρίς επιστροφή. Και ποιο είναι αυτό;

Ας υποθέσουμε ότι μια μέρα ξυπνάμε στο 2080. Ο πληθυσμός της Ελλάδας έχει φτάσει στα 6 εκατομμύρια. Το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσουμε είναι η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και η μείωση των συντάξεων. Γιατί θα οδηγηθούμε εκεί; Ένας νέος που βρίσκεται στην αγορά εργασίας ουσιαστικά πληρώνει τη σύνταξη του παππού που έχει βγει από την αγορά εργασίας, μέσα από κρατήσεις μισθών, φόρους κ.λπ. Είναι ουσιαστικά σαν δύο χέρια που βοηθούν το ένα το άλλο.

Όταν αυτός ο νέος παύει να υπάρχει ή αδυνατεί να παρέχει στήριξη στον παππού, τότε θα οδηγηθούμε στην κατάρρευση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Και το κράτος, για να το αποφύγει αυτό, θα αναγκαστεί να αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης, αναγκάζοντας συγχρόνως τους ανθρώπους τρίτης ηλικίας να δουλεύουν ακόμα και μέχρι τα 90, ενώ την ίδια στιγμή θα μειώσει τις συντάξεις, αναγκάζοντας ηλικιωμένους συνταξιούχους να επιστρέψουν στην αγορά εργασίας.

Διότι δεν θα επαρκούν τα χρήματα εξαιτίας της έλλειψης νέων χεριών. Θα οδηγηθούμε ουσιαστικά σε ένα σπιράλ καταστροφής χωρίς επιστροφή. Ενώ την ίδια στιγμή θα δούμε και άλλα πράγματα: το κρασάρισμα του συστήματος υγείας, αύξηση της ανεργίας, κλείσιμο σχολείων και στρατοπέδων, αύξηση των εργατικών ατυχημάτων και πολλά ακόμα.

Το πρόβλημα μπορεί να λυθεί;

Μπορεί μια χαρά, διότι, για καλή μας τύχη, δεν είμαστε ακόμα στο σημείο χωρίς επιστροφή, αλλά οδεύουμε προς αυτό.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

Σε αυτό το σημείο θα αναφέρω μερικές δικές μου προτάσεις και ιδέες που πιστεύω ότι μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου φαινομένου.

1. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟ ΑΠΟΛΥΣΗ ΚΑΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΜΕΘΟΔΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ

Έχει παρατηρηθεί ένα περίεργο φαινόμενο τον τελευταίο καιρό. Μερικές μεγάλες, επώνυμες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, για να αποφύγουν να παρέχουν σε μια έγκυο γυναίκα τη μηνιαία οικονομική της αποζημίωση, προσπαθούν με ύπουλα και βρώμικα μέσα να την οδηγήσουν στην παραίτηση: εργασιακή απομόνωση, εξαντλητικά ωράρια, πίεση από εργοδότες. Μέθοδοι γενικώς που την εξαναγκάζουν να παραιτηθεί από μόνη της, ούτως ώστε να αποφύγουν μια απευθείας απόλυση που θα τους οδηγούσε σε πρόστιμα.

Και σε όλο αυτό, το ακόμα χειρότερο είναι ότι η Επιθεώρηση Εργασίας καθυστερεί να ενεργήσει, κάνοντας την κατάσταση ακόμα πιο δυσβάσταχτη για την έγκυο γυναίκα.

Τι θέλουμε;

Προστασία των γυναικών από την εργασιακή εκμετάλλευση, άμεσες ενέργειες από την Επιθεώρηση Εργασίας και όχι καθυστερήσεις δύο και τριών εβδομάδων. Θέλουμε η γυναίκα να προστατεύεται απόλυτα από τον νόμο, χωρίς περιορισμούς.

9 μήνες άδεια μητρότητας και άλλους έξτρα 9 μήνες μόλις γεννήσει. Επίδομα τουλάχιστον 1.400+ ευρώ τον μήνα. Σε περίπτωση που θέλει να εργαστεί για να έχει ένα έξτρα εισόδημα, να είναι καθαρά δική της επιλογή και την ίδια στιγμή να ρυθμίζει η ίδια πόσες ώρες θέλει να εργαστεί και ποιες μέρες, έως ότου γεννήσει.

Και φυσικά το μηνιαίο επίδομα να διατηρείται όπως είναι, χωρίς να επηρεάζεται από το αν εργάζεται ή όχι. Εφάπαξ επίδομα εγκυμοσύνης (ΟΠΕΚΑ) τουλάχιστον 3 χιλιάδων ευρώ, το οποίο θα αυξάνεται ανάλογα με τα μέλη της οικογένειας.

2. ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Ή ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Σήμερα, στην Ελλάδα του 2026, πολλές οικογένειες δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, διότι οι αυξήσεις στα είδη σουπερμάρκετ, τα φροντιστήρια, οι βενζίνες του αυτοκινήτου, τα σχολικά είδη και οι συνεχείς αυξήσεις των ενοικίων κατατάσσουν τη διαβίωση μιας μέσης ελληνικής οικογένειας στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παραθέτω ένα συγκεκριμένο άρθρο από το in.gr.

Σύμφωνα με πρόσφατες εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα κατέχει τη δεύτερη χειρότερη θέση στην ΕΕ ως προς το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

Με λίγα λόγια, παρατηρούμε μια καθοδική πορεία που οδηγεί σταδιακά στη φτώχεια και την εξαθλίωση της μέσης ελληνικής οικογένειας. Εδώ να συμπληρώσω επίσης ότι δεν μπορώ να παραλείψω πως πριν από μερικά χρόνια ήρθαμε αντιμέτωποι με φαινόμενα λιποθυμίας παιδιών στα σχολεία, γιατί πήγαιναν νηστικά, λόγω του ότι οι γονείς δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να τα βοηθήσουν.

Επίσης, μερικοί καθηγητές αναγκάζονταν να πληρώνουν οι ίδιοι το φαγητό των παιδιών, για να μη μείνουν νηστικά.

Εδώ τι πρέπει να γίνει;

Χρειαζόμαστε άμεσες και πρακτικές λύσεις, όπως μείωση ενοικίου για νέα ζευγάρια που αποφασίζουν να κάνουν οικογένεια, πλαφόν στις αυξήσεις των ενοικίων. Να σταματήσει ουσιαστικά η τοξική άνοδος των ενοικίων, που τσακίζει και τις οικογένειες αλλά και τα νέα παιδιά που θέλουν να φύγουν από το πατρικό τους.

Μείωση ΦΠΑ τουλάχιστον 50% για οικογένειες με δύο παιδιά και πάνω. Μείωση στις βενζίνες και σε οποιονδήποτε φόρο, στα σχολικά είδη και στα είδη πρώτης ανάγκης για μωρά, όπως πάνες, φαγητά κ.λπ.

3. ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

Εδώ, λοιπόν, να παραθέσω ότι τον τελευταίο καιρό παρατηρείται πως πολλοί Έλληνες επιστρέφουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα, βελτιώνοντας κάπως την κατάσταση. Όμως αυτό δεν λύνει εντελώς το πρόβλημα.

Η φυγή Ελλήνων, πτυχιούχων και μη, στο εξωτερικό αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα, για το οποίο χρειαζόμαστε άμεσες και ρεαλιστικές λύσεις, διότι δυστυχώς δεν έχουμε καταφέρει ως χώρα να το περιορίσουμε ή να το σταματήσουμε.

Η ουσία δεν είναι μόνο να φέρουμε τους Έλληνες από το εξωτερικό στην Ελλάδα, αλλά να δώσουμε και κίνητρα ή βοηθήματα στους ήδη υπάρχοντες Έλληνες στην Ελλάδα που ετοιμάζονται να φύγουν έξω, ώστε να μείνουν εδώ! Ανεξάρτητα από το αν είναι επιστήμονες ή όχι.

Πρέπει να φτιάξουμε ένα ευνοϊκό έδαφος για τις νέες οικογένειες και τις έγκυες γυναίκες, για να μπορέσει να ανθίσει το ελληνικό έθνος.

Οι γυναίκες αποτελούν τη ρίζα του δέντρου. Όταν η ρίζα έχει πρόβλημα και δεν κάνουμε κάτι γι’ αυτό, καταρρέει όλο το δέντρο. Το δέντρο είναι η Ελλάδα, τα κλαδιά τα παιδιά μας και η ρίζα η γυναίκα. Όταν η ρίζα καταστρέφεται, τότε καταρρέει όλο το δέντρο. Δεν το θέλουμε αυτό και πρέπει να παλέψουμε για να το αποφύγουμε.

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το δημογραφικό πρόβλημα δεν λύνεται με λαθρομετανάστες, επιδόματα της πλάκας και λόγια του αέρα, αλλά με άμεσες και έμμεσες λύσεις, ιδέες και προτάσεις, τόσο από τα κομματικά στελέχη της Συμμαχίας Ελλήνων όσο και από τους απλούς, καθημερινούς Έλληνες που υποστηρίζουν τη Συμμαχία Ελλήνων.

Πρέπει να σταματήσει η άσκοπη φλυαρία και οι διπλωματικές κουβέντες χωρίς ουσία και να δούμε πράξεις και έργα. Να δούμε κάτι να γίνεται.

Η Ελλάδα καταρρέει. Οδεύουμε σε μια δύσκολη εποχή και μόνο με συνείδηση, όραμα και πρόγραμμα μπορούμε να βοηθήσουμε το δέντρο της Ελλάδας να ξανανθίσει.

Όλοι μαζί θα σώσουμε την Ελλάδα, φτάνει να είμαστε ενωμένοι σαν γροθιά.

Ο Έλληνας μόνο με βοήθεια από τον Έλληνα θα σώσει τη χώρα του. Αυτό να το θυμάστε πάντα.

Αβραάμ Παπαδόπουλος

Πληφορορικός

Μέλος της Συμμαχίας Ελλήνων